Soms kun je van alles geprobeerd hebben en werkt het toch niet. Of je hebt het gevoel dat je er bijna bent, maar gebeurt er iets waardoor je weer terug bent bij af. En omdat je daar onzeker van wordt, ga je steeds meer naar anderen luisteren in plaats van naar jezelf. Want bij hen lijkt het wel te lukken. Zij lijken moeiteloos vol energie door het leven te gaan en weten misschien ook wel meer dan jij. Kijk je vervolgens op social media, dan kun je zomaar het gevoel krijgen dat jij degene bent die faalt. En zo trek je jezelf steeds meer terug met de zin “Niets werkt, niets lukt, het heeft toch geen zin.”
In dit blog lees je meer over wat je kunt doen als rust nemen niet werkt en hoe je je eigen weg daarin kunt vinden.
Voorbeeld: niets werkt
Ze had meerdere coachtrajecten gevolgd, maar die hadden niet het gewenste resultaat. Niets hielp en rust nemen ook niet. Toen ik haar vroeg waar mijn coachtraject haar bij zou kunnen helpen, vond ze dit lastig te beantwoorden.
Het brein blijft ‘aan’ staan
In bovengenoemd voorbeeld was deze vrouw aan het herstellen van wat zij een ‘bijna burn-out” noemde. Ze was een tijdje uitgevallen om op te laden en was vervolgens in een overleg een dag minder gaan werken. Maar ze bleef piekeren, voelde zich schuldig en maakte zich zorgen over de toekomst. Want een dag minder werken, betekende ook een dag minder inkomen en zo was ze verder aan het puzzelen. Ik noem het nu ‘puzzelen’ om het wat lichter te laten lijken, maar het blijft natuurlijk gewoon piekeren en malen. Kortom, ze had haar lijf vrij gegund, maar het brein bleef ‘aan staan’.
Lichaam en geest zijn verbonden
Dat is precies waarom alleen rust nemen soms niet voldoende is. Dit is een mooi voorbeeld van hoe lichaam en geest nauw met elkaar verbonden zijn. Wanneer je blijft piekeren, krijgt je lichaam niet het signaal dat het veilig genoeg is om echt te herstellen. De echte oorzaak is namelijk niet verdwenen.
Als de werkdruk hoog blijft, conflicten niet worden opgelost of financiële zorgen blijven bestaan, keert de stress vaak terug zodra iemand weer aan het werk gaat. Daarnaast verdwijnen patronen zoals perfectionisme, een sterk verantwoordelijkheidsgevoel of moeite met grenzen stellen niet vanzelf door rust.
Als je geleerd hebt dat je “gewoon moet doorgaan” of “niet moet zeuren, doorbijten” dan is ten eerste uitrusten al een hele opgave, maar de afwisseling tussen inspanning en ontspanning is misschien nog wel een grotere opgave. Dat vergt oefening. En onderliggende patronen zoals perfectionisme, een sterk verantwoordelijkheidsgevoel of moeite met grenzen stellen verdwijnen gewoon niet automatisch door rust.
Dezelfde valkuilen
Zonder aandacht voor de onderliggende patronen is de kans groter dat je na herstel weer in dezelfde valkuilen terechtkomt. Dat betekent dat herstel niet alleen gaat over minder doen, maar vooral over anders omgaan met wat er van je wordt gevraagd.
Het doel is daarom niet alleen minder doen of meer rust nemen, maar ook leren anders om te gaan met de belasting gedurende de dag.
Misschien herken je jezelf hierin. Misschien merk je dat je vooral bezig bent met herstellen, terwijl de patronen die je steeds opnieuw uitputten nog steeds aanwezig zijn. Zou jij wat meer zicht willen krijgen op jouw onderliggende patronen? Tijdens de workshop Ontdek je plek op 4 oktober krijg je meer zicht op die onderliggende patronen en ontdek je welke plek jij daarin inneemt. Meer informatie vind je hier. hier.
Weer durven dromen
Na een aantal coachgesprekken durfde ze weer te dromen. Wat ze in eerste instantie voor zichzelf hield, durfde ze nu wel te benoemen. Waar ze in eerste instantie geen beeld bij had, kreeg nu wel vorm. En ze kreeg er lol in. Ik zag haar veranderen van iemand die die dacht dat ze niets wist naar iemand die heel veel wist. Van iemand die het bijna had opgegeven naar iemand die weer nieuwsgierig werd naar zichzelf. Geen moeten. Meer mogen. Met een stresssysteem dat steeds meer in balans kwam.
Liefs,
Karin