Hoe ontdek je jouw plek?
Misschien herken je dat je je vaak verantwoordelijk voelt voor anderen, of dat je moeilijk tot rust komt…
”Alleen op jouw plek kun je ontvangen wat er voor jou beschikbaar is. “Maar wat betekent dat eigenlijk: je plek innemen? En wat heeft dat te maken met verantwoordelijk voelen voor anderen en tot rust komen?
En waarom voel je soms dat je niet helemaal op je plek bent?
Je plek begint bij je oorsprong
We worden allemaal geboren uit een vader en een moeder. En of je jouw vader of moeder wel of niet kent: iedereen heeft één vader en één moeder. Dat is jouw basis. Jouw vader en moeder zijn ook weer geboren uit een vader en een moeder, die ook weer geboren zijn uit een vader en moeder en zij zijn op hun beurt ook weer geboren uit een vader en een moeder. Ga zo 7 generaties terug en er staan 254 achter je.
254 voorouders die, direct of indirect, invloed hebben op wie jij vandaag bent. Dat is toch best een indrukwekkende gedachte?! Je bent het resultaat van een lange lijn mensen die jou zijn voorgegaan.
Je bent dus niet losstaand, je bent onderdeel van een groter geheel.
Iedereen hoort erbij (ook wie vergeten wordt)
Als we weer even terug gaan naar het heden, dan ben jij opgegroeid in dat gezin met die vader en moeder. Misschien ben je enigskind, misschien heb je een broer of een zus, of beide en misschien was er voor of na jou een miskraam, een doodgeboren kindje of een abortus. Iedereen in het gezin heeft recht op een plek, iedereen hoort erbij. Ook misdadigers of bijvoorbeeld mensen die fout zijn geweest in de oorlog.
Insluiten geeft rust, uitsluiten brengt onrust.
Er is een volgorde
Vervolgens is de volgorde binnen het gezin belangrijk. Dat begint bij de ouders, daarna het eerstgeboren kind, het tweede kind enz. Over het algemeen functioneren gezinnen het best als de vrouw de primaire verantwoordelijkheid neemt voor het innerlijk welzijn van het gezin, terwijl de man primair verantwoordelijk is voor de veiligheid van het gezin. Over het algemeen blijkt ook dat het gezin veiligheid ervaart als het de leiding van de man volgt. Met leiding wordt bedoeld: richting geven aan. Het heeft in dit geval niets te maken met overheersen of autoritair gedrag. In systemische termen wordt ook wel gezegd: Het mannelijke dient het vrouwelijke; samen creëren ze een balans.
Wanneer die ordening klopt, ontstaat er vaak meer rust en stabiliteit.
Er is een balans in geven en nemen
Mensen streven altijd naar een balans in geven en nemen. Op school leg ik het wel eens uit aan de hand van een wip: alleen als beide kanten bewegen, ontstaat er plezier en verbinding.
Geven en nemen kan ook gaan over letterlijke cadeaus; bijvoorbeeld de vriendin die altijd een aardigheidje meeneemt of altijd zegt: “Laat mij dat maar doen.” Eén keer een aardigheidje is leuk, maar iedere keer geeft een ongemakkelijk gevoel. Dan wil je iets terugdoen. En als iemand altijd alles voor je regelt, voelt dat ook niet fijn.
In systemische termen wordt er ook wel gesproken over de macht van schuld en de macht van onschuld. Degene die altijd geeft zit met de macht van de onschuld. Degene die altijd neemt zit met de macht van schuld.
We willen die balans herstellen, omdat het gelijkwaardigheid brengt.
De uitzondering: ouders en kinderen
Er is één belangrijke uitzondering voor de balans in geven en nemen. Ouders geven het leven aan hun kinderen. Die balans kan nooit hersteld worden, het kan immers nooit teruggeven worden.
Wat je wél kunt doen, is het leven aannemen. En het vervolgens doorgeven, op jouw manier.
Wat heeft dit allemaal te maken met jouw plek?
Uit systemisch werk en opstellingen blijkt telkens weer: wanneer iedereen zijn eigen plek aan neemt, ontstaat er rust, kracht en helderheid. Alles wat uitgesloten wordt, zoekt een weg om gezien te worden. En zolang jij onbewust op een plek staat die niet van jou is, bijvoorbeeld op de plek van een ouder, een verloren kind, of een buitengesloten familielid, kun je nooit volledig ontvangen wat voor jou bedoeld is.
Dat gebeurt niet expres. Het is een vorm van loyaliteit.
Maar het heeft gevolgen. Je kunt je dan bijvoorbeeld:
- verantwoordelijk voelen voor anderen
- moeilijk ontspannen
- leeg of zoekend voelen
- steeds in dezelfde patronen terechtkomen
Zolang je niet op jouw plek staat, kun je niet volledig ontvangen wat voor jou bedoeld is.
Pas wanneer jij op jouw plek gaat staan, kan jouw leven weer stromen.
Wil jij ontdekken wat jouw plek is?
Voel je dat er iets schuurt, dat je steeds hetzelfde patroon herhaalt, of dat je jezelf groter of juist kleiner maakt dan je bent? Dan is dat vaak een signaal dat je niet op jouw eigen plek staat.
Op regelmatige basis organiseer ik een ochtend familieopstellingen. Ik nodig je van harte uit om deel te nemen. Samen onderzoeken we wat jouw plek is en wat jou nog belemmert om volledig op jouw plek te staan.
Voel je welkom om deel te nemen: aanmelden
Ontdek waar jij van gaat stralen,
Liefs,
Karin